Koningin Victoria van Engeland




Foto: Thomas Sully / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

Geboorte


Koningin Victoria wordt op 24 mei 1819 in de Dining Room op Kensington Palace geboren als dochter van Edward Augustus van Kent (1767-1820)
en Prinses Marie Louise Victoire von Sachsen-Coburg-Saalfeld (1786-1861). Edward, hertog van Kent, was de vierde zoon van George III.

Het lijkt een vreemde keuze om geboren te worden in de Dining Room, maar hier zou warm water gemakkelijker uit de keuken kunnen worden opgewekt.
Ongewoon voor de tijd, werd ze ter wereld gebracht door een vrouwelijke arts, Charlotte Heidenreich von Siebold.
Deze zelfde arts hielp ook bij de bevalling van Victoria's eerste neef, later echtgenoot, Prins Albert.

Op 24 juni 1819 is Victoria gedoopt in de Cupola Room op Kensington Palace en kreeg ze de volgende namen: Alexandrina Victoria.

De Hertogin van Kent, haar moeder, gaf Victoria 6 maanden lang borstvoeding, wat erg ongewoon was in die tijd. Tijdens haar eerste paar
maanden was Victoria omringd door liefde en luxe. De plotselinge dood van haar vader in januari 1820, toen Victoria slechts 8 maanden oud was,
en de massa van schulden die hij achterliet, veranderde alles. Haar moeder bevond zich in moeilijke omstandigheden. De stalmeester van haar
overleden echtgenoot, Sir John Conroy, beweerde dat hij door de Hertog was gevraagd om voor de Hertogin te zorgen en prominenter te worden
in de levens van de Hertogin en Victoria.

In de 19de eeuw stierven er ongeveer 150 baby’s bij de geboorte. Mazelen, kinkhoest, roodvonk en cholera waren de ziektes
bij kinderen waardoor ze vaak de leeftijd van 5 jaar niet haalden.Ook kregen zuigelingen opium om ze te laten stoppen met
huilen, met als gevolg dat ze geen eetlust meer hadden en dus uitgehongerden.


Foto: Royal Collection Trust/ © Her Majesty Queen Elizabeth II

Troonopvolging


Op het moment van haar geboorte trad Victoria's oom, de Prins van Wales, op als Regent in de laatste fase van de psychische ziekte van zijn vader
Koning George III. In 1818 was Koning George III doof, blind en krankzinnig. George III had 56 onwettige kinderen bij minnaressen die allen nooit
de troon zouden kunnen bestijgen. Op 29 januari 1820 overlijdt Koning George III en komt Koning George IV op de troon.
George IV was een onaangename en niet intelligente man.

Tegen 1818/1819 dreigde een opvolgingscrisis. In 1817 Prinses Charlotte, de enige dochter van George IV, bevallen van een doodgeboren zoon
en gestorven, zodat twee generaties erfgenamen van de troon in één tragische klap werden uitgeroeid. Dit leidde tot een wanhopige 'babyrace'
tussen ongehuwde broers van de koning om een legitieme erfgenaam te produceren.

Edward, Hertog van Kent, de vierde zoon van George III, huwde haastig met een Duitse weduwe, Marie Luise Victoire, douairière Hertogin van Leiningen.
Ze had twee kinderen uit haar vorige huwelijk, één daarvan was prinses Feodore die Victoria's geliefde halfzus werd.
William, hertog van Clarence (later William IV) verliet zijn minnares om te trouwen met Prinses Adelaide van Saxe-Meiningen.

De Hertog van Kent en zijn zwangere hertogin snelden terug naar Engeland, waar hun dochter werd geboren in Kensington Palace.
Hun baby dochter, Alexandrina Victoria, nam haar plaats in als potentiële erfgenaam van de troon.

Opvoeding


Als kind was Victoria een sterk, mollig en gezond kind. Verder was ze opvliegend en opstandig. Als meisje had ze alles, behalve echte vrienden.
In 1828 huwde haar halfzuster Feodore. Vanaf dat moment was zij alleen omringd door volwassenen. Op 11 maart 1830 bladerde ze in Tables of the
Kings and Queen of England en ontdekte zo dat zij zelf derde in lijn was voor de troon. Drie maanden later stief haar oom Koning George IV op 26 juni 1830.
Toen kwam Koning William IV op de troon.


Foto: Victoria, Duchess van Kent met Prinses Victoria in 1821 door Sir William Beechey / Royal Collection Trust/ © Her Majesty Queen Elizabeth II

Vanaf haar vierde jaar had haar moeder de eerwaarde George Davys in dienst, een geduldige en milde man, die de geestige jonge prinses les gaf
tot ze de troon besteeg. Ze had een zangleraar, Luiga Lablache, een operazangeres. De prinses toonde een talent voor kunst en kreeg tekenlessen
van Richard Westall, vooral bekend om zijn portretten van Lord Byron. Verder hield ze van dansen, toneel, opera en ballet. Victoria was een
intelligente leerling die hield van alchemie en niet dol was op Latijn en anatomie. Ze was een meisje met zeer uitgesproken meningen en dromen.

Victoria beweerde later dat ze zich eenzaam en onderdrukt voelde tijdens haar jeugd in Kensington Palace, ondanks het gezelschap van haar
geliefde gouvernante Baronness Lehzen. Samen maakten ze kostuums voor Victoria's verzameling poppen en Victoria schreef verhalen.
Haar andere geweldige vriendin en bondgenoot was haar kleine hond, Dash. Soms kleedde ze hem in een kleine broek aan.

De Hertogin van Kent, wiens Engels slecht was, werd steeds meer afhankelijk en leunde steeds meer op de hulp van de stalmeester van haar overleden echtgenoot.

John Conroy was ambitieus en controlerend en zag een kans om zijn invloed in het koningshuis te vergroten. Als Victoria de troon zou erven voordat
ze 18 was, zou de hertogin Regent worden. Zijn plan was om de hertogin en Victoria onder zijn controle te brengen.

Hij stelde een reeks strenge regels op die bedoeld waren om de macht en positie van de moeder van Victoria te versterken,
die niet populair was in de bredere koninklijke familie. Deze regels werden bekend als het Kensington 'Systeem'.
Dit betekende dat Victoria relatief geïsoleerd opgroeide in Kensington Palace, hoewel ze constant onder toezicht stond,
zelfs niet in staat was naar beneden te lopen zonder iemands hand vast te houden voor het geval ze viel.

Het 'Systeem', zoals het werd genoemd, klinkt nogal wreed. Victoria kreeg een afkeer van Conroy en zijn poging om haar onder controle te houden.
Het systeem werkte echter in haar voordeel. Omdat ze zelden aan het hof was, werd Victoria niet geassocieerd met haar voorgangers - haar
impopulaire ooms George IV en William IV.

Victoria beschreef haar jeugd als eenzaam en ongelukkig, maar onderzoek door curatoren van Historic Royal Palaces suggereren dat
Victoria in haar latere leven haar jeugd slechter heeft herinnerd dan deze in werkelijkheid was.

Er is bewijs dat haar moeder van haar hield; Victoria genoot van uitstapjes naar de zee, het theater en haar geliefde ballet.
Het werd echter problematische verwennerij. Victoria gaf zelf toe dat ze verwend was en ‘heel erg verwend werd door iedereen’.


Foto: Richard Westall / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

De jonge prinses ging rondreizen door het land. Ze schreef de vele indrukken van deze reizen op in haar dagboeken.
Een van haar eerste reizen door het Zwarte Land schokte haar. 'Het land is erg verlaten ... overal rokende en brandende kolenhopen,
vermengd met ellendige hutten en karren en kleine, haveloze kinderen.'

Toen Victoria 16 jaar was, was ze uitgegroeid tot een jonge vrouw. Na mate ze ouder werd, werd ze slanker. Ze gaf weinig om haar uiterlijk.
Er werd steeds meer gesproken over mogelijke huwelijkskandidaten. Haar oom Koning Leopold I van België had al een goede partner in gedachten
voor haar: haar neef Prins Albert von Saxe-Coburg-Saalfeld. Op 18 mei 1836 brachten Albert en zijn broer voor het eerst een bezoek aan
Victoria voor haar 17de verjaardag.


Foto: Alexandre-Jean Dubois Drahonet / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

Op 21 augustus 1837 tijdens het verjaardag diner van Koning William IV zei Koning William IV plotseling dat als hij overlijdt Victoria dan
op de troon kwam (de vader van Victoria was inmiddels al overleden). De moeder van Victoria werd dan geen regentes zoals John Conroy graag had gewild.
Tussen moeder en dochter werden de ruzies om de erfopvolging steeds erger.

Toen haar oom de koning eindelijk bij de dood leek te zijn, waren haar aanhangers opgetogen over het
vooruitzicht van een nieuwe start voor de monarchie. Ze werd gepresenteerd als 'The Nation's Hope'.


Foto: Sir George Hayter / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II


Foto: Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

Victoria wordt Koningin


Koning William IV werd in mei 1837 ernstig ziek en was toen ook al doof.
Op 20 juni 1837 sterft Koning William 1V om in de vroegere uren van de dag.
Op 20 juni 1837 werd Victoria om 6.00 uur gewekt door de heer Conyngham (de Lord Chamberlain) om te horen dat ze koningin is geworden.


Foto: Henry Tanworth Wells / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

Victoria kleedde zich die dag in een zwarte rouwjurk, ter ere van haar oom. Wanhopig om zich los te maken van haar
moeder en Conroy, koos de 18 jarige kalm om haar eerste publieke optreden alleen te doen.

Ondanks dat ze fysiek klein was, maakte haar zelfverzekerde manier grote indruk op de mannen die waren verzameld tijdens de bijeenkomst
van de Toetredingsraad in de Red Saloon in het paleis. Zoals de Hertog van Wellington beschreef, 'ze vulde niet alleen haar stoel,
ze vulde de kamer.' Victoria beëdigde haar ooms en de leden van het Kabinet en de Geheime Raad. Hierna las zij haar allereerste verklaring voor.


Foto: David Wilkie / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

Victoria gaf opdracht om haar bed uit het vertrek van haar moeder te laten verwijderen. Victoria verwijderde John Conroy uit haar hofhouding,
die later in 1841 naar het platteland verhuisde. De jonge koningin stond om 8.00 uur op. Las in de bijbel en schreef rapporten tot 10.00 uur
voor het ontbijt. Ze zag de ministers van 11.00 tot 13.30 uur tot de lunch. Daarna nam ze stapels papieren en officiële stukken door.
Ook was ze stelling in haar meningen.

In haar eerste jaar als Koningin kwam de beweging onder de arbeidersklasse opgang voor democratie en tegen corruptie. De Telegraaf en de
spoorlijn tussen Manchester en Birmingham werden in het leven geroepen. Victoria verhuisde naar Buckingham Palace, waar ze later door de
slechte ventilatie en rokende schoorstenen een hekel aan kreeg.

Op 28 juni 1838 vond de kroning van Victoria plaats in Westminster Abbey. Het was een 5 uur durende ceremonie. Een heleboel mensen waren
naar Londen gevlogen, zodat de straten vol stonden met toeschouwers, allemaal gretig om een glimp van de jonge koningin op te vangen.
In het begin was ze angstig maar naarmate de rit in de koets voortduurde, vervaagde haar angst.


Foto: Charles Robert Leslie / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II


Foto: Sir George Hayter / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II


Foto: Sir George Hayter / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

In haar eerste jaar als vorst zette Victoria nauwelijks een voet verkeerd.
Mensen keken uit naar een nieuw tijdperk. Doordat ze klein van stuk was, werd ze regelmatig onderschat.

In haar eigen woorden was ze vastbesloten om goed werk af te leveren. 'Ik zal mijn uiterste best doen om mijn plicht jegens mijn land na te komen',
schreef ze in haar dagboeken. 'Ik ben heel jong en misschien in veel, hoewel niet allemaal, onervaren, maar ik ben er zeker van dat maar heel
weinigen meer echte goede wil en meer echte begeerte hebben om te doen wat geschikt en juist is dan ik. Ondanks haar goede bedoelingen, vertrouwde
de jonge koningin te zwaar op enkele belangrijke ministers, voornamelijk Lord Melbourne, en maakte enkele ongelukkige fouten in het tweede jaar van
haar regering.

Omdat Victoria te weinig afwist van de slechte leef-en werkomstandigheden, omdat ze dit nooit heeft gekend, kon ze dit ook niet goed voorstellen
en verbeteren voor haar land. Victoria’s eerste premier was Lord Melbourne. Hij was haar mentor en was haar vaderlijke figuur, hij had veel invloed
op Victoria. Zij voelde liefde voor hem en later schaamde ze zich daarvoor. Eind 1838 voelde Victoria zich een tijd lang depressief.
In 1839 werd er een wet aangenomen waardoor vrouwen de voogdij konden krijgen over hun kinderen onder de 7 jaar.

In de tijd van Koningin Victoria waren er twee politieke partijen: de Tory’s (nu de Conservatieve Party) en de Whigs (nu de Liberal Democrats).
De Whigs werden geassocieerd met de stedelijke rijken en de niet kerkelijken. De Tory’s vertegenwoordigden de adel en andere landbezitters.

Prins Albert


Prins Albert (volledige naam Prins Franz Augustus Karl Albert Emanuel) is geboren op 26 augustus 1819 als de jongere zoon van Ernest I,
Hertog van Saxe-Coburg-Saalfeld (later Saxe-Coburg-Gotha, (2 januari 1784 – 29 januari 1844) en Hertogin Louise van Saxe-Coburg- Altenburg (21 december 1800).
Hij bracht zijn jeugd door in Schloss Rosenau, het landgoed van zijn ouders in de buurt van Coburg, en aan de hertogelijke paleizen in Coburg en Gotha.
Zijn ouders waren getrouwd op 3 juli 1817.

Prins Albert heeft nog een oudere broer: Ernest II, Duke of Saxe-Coburg-Gotha (21 juni 1818 – 22 augustus 1893). Ernest had vele minnaressen en minstens
drie buitenechtelijke kinderen, voorafgaand aan zijn huwelijk met Alexandrine of Baden leed Ernst aan een geslachtsziekte als gevolg van zijn vele
aangelegenheden. Alexandrine was loyaal en toegewijd aan haar echtgenoot, ondanks zijn ontrouw, en geloofde dat hun gebrek aan kinderen haar schuld was.

Het huwelijk van de ouders van Prins Albert was ongelukkig vanwege Ernest’ ontrouw en het paar ging in 1824 uit elkaar. Louise kreeg St. Wendel, in
het Vorstendom Lichtenberg als haar nieuwe verblijfplaats en Louise werd gedwongen haar twee zonen achter te laten. Op 31 maart 1826 werd hun huwelijk
officieel ontbonden. Op 18 oktober 1826 huwt Louise stiekem in St. Wendel met Baron Alexander von Hanstein (later graaf van Pölzig en Beiersdrof).
Op 30 augustus 1831 stierf de moeder van Albert aan baarmoederkanker. Ernest huwt op 23 december 1832 met Hertogin Marie of Württemberg.

Prins Albert ontving een brede opleiding, zowel aan Florschütz als aan de Universiteit van Bonn, die hij in 1837 en 1838 bijwoont.
Prins Albert was nieuwsgierig, zelfverzekerd en had uitgesproken opvattingen. Hij toonde een aanzienlijke aanleg in de natuurwetenschappen,
talen, kunst en muziek, en zou een volleerde organist, zanger en componist worden, evenals een amateurschilder.

In 1838 - 1839 maakte Prins Albert een rondreis door Italië, waarbij hij zijn schatten van kunst en architectuur en
bezoekende kunstenaarsateliers waardeerde, terwijl hij ook muziek studeerde en zanglessen volgde.

Hij richtte samen met zijn broer een natuurhistorisch museum op, schreef poëzie en zamelde geld in voor een arm gezin in hun dorp.
Van zijn moeder erfde Albert haar vrolijkheid, gezond verstand en wijsheid.

Prins Albert heeft een diepe afschuw ontwikkeld voor ontrouw binnen het huwelijk, hij wilde dit dus zelf niet doen.
Prins Albert vertoonde aanzienlijke bekwaamheid in de natuurwetenschappen, talen, kunst en muziek. Prins Albert had ook
talent als organist, zanger en componist, maar ook als amateur kunstschilder. Van 1838-1839 maakte hij een rondleiding
in Italië, waar hij kunst en architectuur ontdekte terwijl hij ook muziekstudies en zanglessen bestudeerde.


Foto: Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

Victoria's huwelijk met Prins Albert


Op 10 oktober 1839 bezochten Prins Albert en zijn broer Ernst op Windsor Castle Koningin Victoria op. Koningin Victoria was helemaal hotel de botel.
Echter wilde ze niet meteen trouwen want ze vond haar leventje nu net zo prettig. Albert hield van Victoria en wilde niet aan het lijntje worden gehouden.
Op 13 oktober 1839 had ze haar mening over het huwelijk veranderd. Op 15 oktober 1839 deed Victoria een huwelijksaanzoek aan Albert waarop hij meteen ja zei.
De daarop volgende dagen gedroegen ze zich dolverliefde. Op 23 november 1839 heeft Victoria aan de Geheime Raad bekend gemaakt dat ze in het
huwelijk treed met Albert.

Het geloof van Prins Albert was een probleem: hij was orthodox luthers maar het merendeel van zijn familie was katholiek. De Anglicaanse Kerk is
protestant-christelijk. Het verbood in die tijd om met een katholiek te huwen. Deze wet is op 26 maart 2015 aangepast. Je mag sindsdien met een
katholiek huwen en tegelijk is de Salische wet afgeschaft. Ook het inkomen van Albert was ene probleem voor het parlement.

In de weken voor haar bruiloft werd Victoria steeds zenuwachtiger. De liefde voor Albert zat diep maar dat gold ook voor haar liefde voor haar werk
en plichtsbesef. Victoria zal met Albert aan haar zijde meer werk verrichten dan ooit.

Het huwelijk vond plaats op 10 februari 1840 in de Royal Chapel te St. James’s Palace. Het was de eerste koninklijke
huwelijksceremonie die werd georganiseerd met het plezier van het Londense publiek in gedachten. Ze reisde in een open
rijtuig naar de Royal Chapel in het St. James's Palace, zodat iedereen haar kon zien.

Om te laten zien dat zij zowel een vrouw als een koningin was, droeg Victoria een eenvoudige witte jurk in plaats van koninklijke gewaden,
een stijl die sindsdien door veel bruiden wordt gevolgd. Victoria’s trouwjurk was van witsatijn met een strook kant en een zes meter lange
sleep met oranjebloesemkrans. De jurk liet een deel van haar schouders en van haar borst vrij. Victoria was niet de eerste bruid die wit
droeg maar maakte die wel populair, dit tot vreugde van de Engelse Kantwerkster. Prins Albert droeg een helderrood strak uniform, versierd
met het lint en de ster van de Orde van de Kousenband, de hoogste ridderorde van Groot-Brittannië. Na de sobere ceremonie was er een bruiloftsbanket.
Victoria had zich toen verkleed in een andere witte jurk, afgezet met zwanendons en had een hoed opgezet. Na het banket reden ze naar Windsor Castle.
In de volgende dagen waren de geliefden erg intiem.

Het huwelijk van Victoria - de witte jurk, de rijtuigrit door de straten, het zeer openbare karakter ervan - zette het patroon voor
elke volgende huwelijksceremonie in de hoofdlijn van afkomst binnen de koninklijke familie.

Victoria kon genieten van seks wat in die tijd ongewoon was. Seks was een verplichting wat hoorde bij de huwelijks staat in die tijd.
Er werd ook geen voorlichting gegeven. Prins Albert had alleen oog voor Victoria en ging niet vreemd, wat in die tijd ongewoon was voor een man.


Foto: Sir George Hayter / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II


Foto: Franz Xaver Winterhalter / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

In het begin van haar regering werd Koningin Victoria beïnvloed door twee mannen: haar eerste premier, Lord Melbourne, en daarna haar man, Prins Albert.

Victoria had vaak woede uitbarstingen die ze al sinds haar kindertijd had. Albert wilde dat ze haar emoties onder controle kreeg.
Victoria beloofde haar buiten in bedwang te houden.


Foto: Franz Xaver Winterhalter / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II


Foto: Franz Xaver Winterhalter / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II


Foto: Franz Xaver Winterhalter / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

Albert was niet anders dan veel mannen van zijn leeftijd, die aannamen dat een man de dominante rol in een huwelijk zou nemen. De bredere opvattingen
waren aan het veranderen wat een succesvol huwelijk opleverde: een schrijver vertelde haar vrouwelijke lezers destijds dat een gelukkige relatie gebaseerd
was op een belangrijke waarheid 'de superioriteit van je man als man'. De eerste zwangerschap van de koningin in 1840 hielp de situatie te verlichten.
Toen ze zich niet goed genoeg voelde, las Albert haar dagelijkse berichten van de regering aan haar voor. Naarmate de zwangerschap vorderde, plaatsten ze
hun bureaus naast elkaar in Buckingham Palace, zodat ze samen konden werken. Geleidelijk aan nam Albert meer controle, in feite Victoria's Private Secretary.

Tijdens de 9 zwangerschappen gaf Victoria haar werk aan Albert, haar briljante, vertrouwde plaatsvervanger. Na de bevalling van de troonopvolger Albert Edward
leed Victoria een jaar lang aan een postnatale depressie. In de tijd van Victoria was de moedersterfte tijdens de bevalling extreem hoog. Tijdens haar
zwangerschappen was ze erg actief. Victoria en Albert deelden een interesse in het opvoeden en opvoeden van hun negen kinderen en gaven de wereld een
gelukkig gezinsbeeld. In tegenstelling tot veel aristocratische vaders van de periode, Albert speelde graag met zijn kinderen en bracht veel tijd met
hen door. 'Hij is zo aardig voor hen,' schreef Victoria, 'en ravotten met hen heerlijk.'


Foto: Sir Edwin Landseer / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II


Foto: Franz Xaver Winterhalter / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

Victoria was een vertederende moeder. In haar dagboeken staan getuigenissen van haar genegenheid en liefde voor haar kinderen en van het
plezier dat ze beleefde met het spelen met hen. Ze leidde een gelukkig gezinsleven met Albert en de kinderen. Victoria beschreef haar kinderen
in brieven zoals ze de meeste mensen beschreef: op een botte, vaak harde manier. Ze behandelde haar kinderen streng. Soms vond ze haar kinderen
vervelend en soms gaven ze haar veel vreugde.

Feestdagen en verjaardagen werden gemarkeerd met grote opwinding, met scènes van vreugdevolle kerstdansen, bedacht door Albert,
die in de nieuwe geïllustreerde kranten verschijnen tot grote publieke verrukking.

Op 7 april 1853 bij haar achtste kind: Leopold, gebruikte Victoria voor het eerst chloroform. Dit voorbeeld was voor een hele generatie
vrouwen een stimulans om dit eerste pijn bestrijdingsmiddel voor kraamvrouwen te proberen. Het was een klein stapje op de lange weg die
vrouwen in de eeuw daarna zouden afleggen om controle te krijgen over hun eigen lichaam. Hun zoontje Leopold had hemofilie B, een aandoening
waarvan het gen door een van de ouders wordt overgedragen, maar zich alleen bij mannen uit. Drie van Victoria’s dochters zouden het gen
doorgeven met rampzalige gevolgen met namen voor het Russische Tsarenpaar.

Victoria en Albert kregen negen kinderen:

- Victoria (Vicky) Adelaide Mary Louise (21 november 1840- 5 augustus 1901) huwt met Koning Friedrich III van Duitsland.
Friedrich en Victoria kregen acht kinderen:
1. Wilhelm (27 januari 1859- 4 juni 1941)
2. Charlotte (24 juli 1860- 1 oktober 1919)
3. Heinrich (14 augustus 1862- 20 april 1929)
4. Sigismund (15 september 1864- 18 juni 1866)
5. Victoria (12 april 1866- 13 november 1929)
6. Waldemar (10 februari 1868- 27 maart 1879)
7. Sophie (14 juni 1870- 13 januari 1932)
8. Margarete (22 april 1872- 22 januari 1954)

- Albert Edward (9 november 1841- 6 mei 1910) huwt met Prinses Alexandra van Denemarken. Edward en Alexandra kregen zes kinderen:
1. Prins Albert Victor (8 januari 1864- 14 januari 1892)
2. Koning George V (3 juni 1865- 20 januari 1936)
3. Louise (20 februari 1867- 4 januari 1931)
4. Victoria (6 juli 1868- 3 december 1935)
5. Maud (26 november 1869- 20 november 1938)
6. Alexander John (6 april 1871- 7 april 1871)

- Alice Maud Mary (25 april 1843- 14 december 1878) huwt met Louis IV van Hessen-Darmstadt. Prinses Alice en Louis IV kregen zeven kinderen:
1. Prinses Victoria (5 april 1863 - 24 september 1950)
2. Prinses Elizabeth (1 november 1864 - 18 juli 1918)
3. Prinses Irene (11 juli 1866 - 11 november 1953)
4. Ernest Louis (25 november 1868 - 9 oktober 1937)
5. Prins Frederik (7 oktober 1870 - 29 mei 1873), overleden na een val uit het raam.
6. Prinses Alix (6 juni 1872 - 17 juli 1918), gehuwd met Tsaar Nicholas II en heet voortaan: Alexandra Feodorovna.
7. Prinses Marie (24 mei 1874 - 16 november 1878), overleden aan difterie.

- Alfred Ernest Albert (6 augustus 1844- 30 juli 1900) huwt met Grootvorstin Maria Alexandrovna, enige dochter van tsaar Alexander II.
Alfred en Maria Alexandrovna kregen 6 kinderen:
1. Prins Alfred (15 oktober 1874 - 6 februari 1899)
2. Prinses Marie (29 oktober 1875 - 18 juli 1938)
3. Prinses Victoria Melita (25 november 1876 - 2 maart 1936), tweede huwelijk was met Kirill van Rusland.
4. Prinses Alexandra (1 september 1878 - 16 april 1942)
5. Dood geboren Zoon (13 oktober 1879 - 13 oktober 1879)
6. Prinses Beatrice (20 april 1884 - 13 juli 1966)

- Helena Augusta Victoria (25 mei 1846- 9 juni 1923) huwt met Christian van Sleeswijk-Holstein-Sonderburg-Augustenburg.
Christian en Helena kregen zes kinderen:
1. Prins Christian Victor (14 april 1867 - 29 oktober 1900)
2. Prins Albert (28 februari 1869 - 27 april 1931)
3. Prinses Helena Victoria (3 mei 1870 - 13 maart 1948)
4. Prinses Marie Louise (12 augustus 1872 - 8 december 1956)
5. Prins Harold (12 mei 1876 - 20 mei 1876)
6. Dood geboren Zoon (7 mei 1877 - 7 mei 1877)

- Louise Caroline Alberta (18 maart 1848- 3 december 1939) huwt met John Campbell, 9th Duke of Argyll.
Louise en John kregen geen kinderen. Veel mensen dachten dat John homoseksueel was. Louise had een affaire met Joseph Edgar Boehm.

- Arthur William Patrick Albert (1 mei 1850- 16 januari 1942) huwt met Prinses Louise Margaretha van Pruisen. Arthur en Louise kregen drie kinderen:
1. Prinses Margaret (15 januari 1882 - 1 mei 1920) huwde met Koning Gustaf VI Adolf van Zweden.
2. Prins Arthur (13 januari 1883 - 12 september 1938)
3. Prinses Patricia (17 maart 1886 - 12 januari 1974)

- Leopold George Duncan Albert (7 april 1853- 24 maart 1884) huwt met Helena van Waldeck-Pyrmont (zus van Koningin Regentes Emma van Waldeck-Pyrmont).
Leopold en Helena kregen twee kinderen:
1. Prinses Alice (25 februari 1883 - 3 januari 1981)
2. Prins Charles (19 juli 1884 – 6 maart 1954)

- Beatrice Mary Victoria Feodore (14 april 1857- 26 oktober 1944) huwt met Henry van Battenberg. Prinses Beatrice en Prins Henry kregen vier kinderen:
1. Prins Alexander (3 november 1886 – 23 februari 1960)
2. Victoria Eugénie (24 oktober 1887 – 15 april 1969) huwde koning Alfons XIII van Spanje. Alfons XIII is de overgrootvader van koning Felipe VI van Spanje.
3. Prins Leopold (21 mei 1889 – 23 april 1922)
4. Prins Maurits (3 oktober 1891 – 27 oktober 1914)

Koningin Victoria had haar jongste dochter Prinses Beatrice gevraagd na haar dood haar dagboeken te publiceren, dus begon
Prinses Beatrice na de dood van haar moeder de dagboeken te lezen en bepaalde stukken te verwijderen. Pas in 1931 was ze klaar
met de 111 boeken, die nu in de Koninklijke Archieven in Windsor Castle liggen.


Foto: Arthur James Melhuish / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

Victoria en haar dochter Vicky hadden een jarenlange briefwisseling met elkaar.


Foto: Byrne & Co / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

De familie verdeelde hun tijd tussen Buckingham Palace, Windsor Castle, Balmoral en Osborne House. Landbouwwetenschap was een van zijn vele
belangen; hij studeerde nieuwe ontwikkelingen in de landbouw en moderniseerde de boerderijen in Windsor, Osborne en Balmoral.

Toen op 14 april 1857 hun negende kind Beatrice werd geboren adviseerde haar dokter haar om geen kinderen meer te krijgen.
Na 10 jaar huwelijk kwam er spanning in het huwelijk. Victoria werd kwaad over de last van het baren van kinderen.
Toch was het huwelijk nog steeds gelukkig waarin ze elkaar steunden.

Victoria en haar familie reisden en werden op een ongekende schaal gezien dankzij transportverbeteringen en andere technische veranderingen
zoals de verspreiding van kranten en de uitvinding van fotografie. Victoria was de eerste regeren monarch die gebruik maakte van treinen - zij
maakte haar eerste treinreis in 1842.

Victoria’s populariteit kwam voort uit haar alledaagsheid als moeder en haar onmiskenbare tevredenheid als echtgenote.
Albert was betrokken bij de opvoeding van de kinderen, maakte plezier met ze, leerde ze dingen. Victoria stond voor een liefdevol,
eenvoudig gezinsleven en niet voor buitensporigheid en laksheid. Dit heeft er mede voor gezorgd dat de monarchie in Groot-Brittannië
niet omver is geworpen. In 1848 waren er verschillende Europese Revoluties waarbij verschillende monarchieën om vielen. Een protest in
Groot-Brittannië is door een goede aanpak van de politie de kop ingedrukt.

Toen Victoria 40 jaar werd, werd ze slanker. Ze was blij dat ze eindelijk verlost was van de cyclus van kinderen krijgen
en ze genoot daarom extra van het eiland Whigt. Ze had hier een knecht John Brown, die ze later haar beste vriend zou noemen.
In de Schotse Hooglanden ondernamen Albert en Victoria lange tochten.

Ondanks de nieuwe ideeën van Victoria had ze ook een ouderwetse traditie: het uithuwelijken. Al haar 9 kinderen en 32 kleinkinderen werden
uitgehuwelijkt aan alle Europese Vorstenhuizen waardoor ze de bijnaam 'de Grootmoeder van Europa' kreeg.

In 1854 stierf John Conroy. De moeder van Victoria gaf toen aan haar dochter toe dat John Conroy tegen
Victoria lullig is geweest en daarmee was de vervreemding tussen moeder en dochter voorbij.


Foto: Dr Ernst Becker / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II


Foto: Caldesi & Montecchi / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II


Foto: Jabez Hughes / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II / Prinses Alice, Kroonprinses Alexandra en Koningin Victoria.


Foto: Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

Een groepsfoto genomen in Osborne House van vier generaties van de koninklijke familie, waaronder Koningin Victoria (1819-1901);
Koning Edward VII (1841-1910) toen Albert Edward, Prins van Wales; King George V (1865-1936) toen Prins George, Hertog van York en
Edward VIII, later de Hertog van Windsor (1894-1972) toen Prins Edward van York, die een zeemansoutfit droeg.


Foto: Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

Een groepsfoto genomen in het huis van Osboune, waaronder Koningin Victoria (1819-1901); Koningin Mary (1867-1953) toen Prinses Mary, Hertogin van York,
Mary, Prinses Royal en gravin van Harewood (1897-1965) vasthield, toen Prinses Mary van York, op de schoot van de Hertogin; Koning Edward VIII,
later de Hertog van Windsor (1894-1972) toen Prins Edward van York; Prinses Margaret van Connaught (1882-1920); Koning George V (1865-1936) toen Prins George,
Hertog van York; Koning George VI (1895-1952) toen Prins Albert van York; Prins Arthur van Connaught (1883-1938); Prinses Louise Margaret van
Hertogin van Connaught (1860-1917); Prinses Patricia van Connaught (1886-1974); Prinses Marie Louise van Sleeswijk-Holstein (1872-1956);
Prins Leopold van Battenberg (1889-1922); Prins Alexander van Battenberg (1886-1960); Prins Maurits van Battenberg (1891-1914);
Prinses Beatrice van het Verenigd Koninkrijk (1857-1944); Victoria Eugenie van Battenberg (1887-1969);
Prinses Helena Victoria van Sleeswijk-Holstein (1870-1948), allen zittend aan een tafel in de tuin.

Victoria en Albert werken samen


Albert bleek vol zelfvertrouwen te zijn en wenste gehoord en gerespecteerd te worden. Prins Albert was een zeer intelligente man, met een sociaal geweten.
Victoria en Albert hielden allebei van macht: Victoria had vrijheid als Koningin, Albert wilde veranderingen tot stand brengen, leiding geven en invloed
uitoefenen. Hierdoor waren er ook conflicten tussen beiden. Albert was vastbesloten om een uniek krachtige rol als Prins-gemaal uit te spelen, waarbij
hij de leiding had over veel van de toezeggingen van zijn vrouw.

Albert raakte geobsedeerd dat barones Lehzen zijn vrouw beïnvloedde, zo overtuigde hij Victoria ervan haar oude gouvernante terug naar Duitsland te sturen.
Zonder Lehzen en haar goede vriend, voormalige premier Melbourne (overleden in 1842), raakte de koningin volledig afhankelijk van Albert.

Victoria en Albert's familie groeiden op tegen een achtergrond van een wereld gekenmerkt door radicale en ongekende verandering.
Haar heerschappij luidde een tijdperk van enorme technologische vooruitgang en legendarische bouwprestaties in.

Het was een tijdperk van innovatie. Fabulous constructie zoals de Clifton Suspension Bridge, 's werelds eerste, werd gebouwd door Isambard Kingdom Brunel
en voltooid in 1864. Londen was de eerste stad die in 1863 een stoom-aangedreven enkelspoor multi-station ondergrondse spoorweg opende, ontworpen door
John Fowles. De Metropolitan Railway nu The London Underground.

Groot-Brittannië was een bruisende, commerciële, welvarende plaats, hoewel met een schokkende donkere onderwereld van armoede, vervuiling en sloppenwijken.

Ondanks een straffend systeem van straffen en strenge armoedewetten, moord, verkrachting, prostitutie, diefstal, wijdverspreide bedelarij
en terrorisme, waren ze allemaal onderdeel van de hectische ontwikkeling van Groot-Brittannië in de 19e eeuw.

Victoria zelf was diep sociaal conservatief en dacht dat mensen zouden moeten blijven in de sociale klassen waarin zij waren geboren.
Ze zei ooit dat het idee om vrouwen de stem te geven een 'gekke en slechte dwaasheid' was.

Van 1840 tot 1882 werden zeven pogingen gedaan om Koningin Victoria te vermoorden. Ze reageerde onverstoorbaar en dapper maar innerlijk
was zij ontdaan. Haar moedige houding ten opzichte van deze moordpogingen heeft haar populariteit sterk versterkt.

In 1840 werd Prins Albert geridderd als Knight of the Garter en richtte de Privy Counsellor op. In 1857 kreeg Prins Albert de officiële titel van Prins Consort.

Eind 1840 was Prins Albert opgenomen in de hofhouding. Eind 1842 was Prins Albert particulier secretaris van Victoria geworden.
Hij werd lid van de Geheime Raad en werd regent voor als Victoria vroegtijdig zou overlijden. Prins Albert las staatsstukken en adviseerde Victoria.
Samen met Victoria las hij de geschiedenis van Groot-Brittannië. Prins Albert hielp Victoria met te leren boven de partijen te staan. Hiermee zorgde
Albert dat er een opstand tegen de kroon werd voorkomen. Prins Albert wilde dat de hofhouding niet politiek gericht was.

De problemen die Albert in Groot-Brittannië het meest bezighielden waren: Leger hervormingen, onderwijs, slavernij, arbeidsomstandigheden en
buitenlandse betrekkingen (handel). Hij correspondeerde vrij met staatshoofden – met een aantal was hij natuurlijk verwant - over diplomatieke
en politieke kwesties. In Binnenlandse Zaken werd de invloed van Prins Albert uitgeoefend in de richting van het humanisme en gematigde hervorming.
Hij sprak zich uit tegen de slavernij en kinderarbeid, en was instrumenteel in het veiligstellen van de afschaffing van de duelleren tussen legerofficieren
en kreeg het voor elkaar dat de Graanwetten werden afgeschaft. Prins Alberts sterkte punten waren: bezorgdheid, attendheid, intelligentie en tederheid.
Muziek, kunst, huisvesting en architectuur lagen Albert aan het hart.

Prins Albert nam plaats in allerlei organisaties zoals: The Royal Agricultural Society, Philharmonic Society, British Association,
Society for Improving the Condition of the Laboring Classes, Statistical Congress of All Nations Conference, National Education Conference,
Dublin Exhibition, The Great Exhibition, Society of The Arts, Society for the Extinction of Slavery, The Royal Commission for Fine Arts.


Foto: Gustav William Henry Mullins en Roger Fenton / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

The 1819 Cotton Mills and Factories Act: stelde dat geen kinderen jonger dan 9 jaar in dienst zouden zijn en dat kinderen van 9 tot 16 jaar
beperkt waren tot 12 uur per dag. Het gold alleen voor de katoenindustrie, maar betrof alle kinderen, of ze nu een leerling waren of niet.

Cotton Mills Regulation Act 1825: De wet van Hobhouse van 1825 bepaalt de limiet van 11.00 tot 15.00 uur werken. Labour in Cotton Mills Act 1831
(Hobhouse's Act): Nachtwerk was verboden voor iedereen onder de 21 jaar in de katoenfabrieken. De beperking van de werkuren tot twaalf jaar
werden nu aangepast tot de leeftijd van achttien.

Labour of Children, etc., in Factories Act 1833 (Althorp's Act): was een poging om een reguliere werkdag vast te stellen in de textielproductie.
De wet had de volgende bepalingen:
- Kinderen jonger dan 9 jaar konden niet worden gebruikt voor de vervaardiging van textiel (behalve in zijdefabrieken).
- Kinderen jonger dan 18 jaar mogen niet 's nachts werken (dat wil zeggen na 20.30 uur en vóór 5.30 uur).
- Kinderen (leeftijd 9-13) mogen niet langer dan 8 uur werken met een lunchpauze van een uur.
- Kinderen (van 9-13 jaar) konden alleen worden aangenomen als ze een diploma van de schoolmeester in hun bezit hadden.
- Kinderen (leeftijd 14-18) mogen niet meer dan 12 uur per dag werken met een lunchpauze van een uur.
- Voorziet in routine-inspecties van fabrieken en het opzetten van een fabrieksinspectie.

The Cool Mines Act van 1842 verbood jongens en meisjes van onder de 10 jaar te werken in de mijnen.

Graham's Factory Education Bill (1843): De kinderen moesten goed onderwijs krijgen voordat ze gingen werken in de fabrieken.

Factories Act 1844 (Graham's factory act):
- Kinderen van 9-13 jaar kunnen 9 uur per dag werken met een lunchpauze.
- Leeftijden moeten worden geverifieerd door chirurgen.
- Vrouwen en jongeren werkten nu hetzelfde aantal uren. Ze konden gedurende de week niet meer dan 12 uur per dag werken,
inclusief anderhalf uur voor maaltijden en 9 uur op zondag.
- Machines moesten een beveiliging hebben. Kinderen en jongeren mochten niet in de buurt komen van gevaarlijke machines.
- Kinderen en vrouwen mochten geen bewegende machines reinigen.
- Accidentele sterfte moet aan een chirurg worden gemeld en worden onderzocht; het resultaat van het onderzoek moet worden gemeld aan een fabrieksinspecteur.
- Fabriekseigenaren moeten fabrieken om de veertien maanden met kalk wassen.
- Grondige gegevens over de bepalingen van de wet moeten worden bijgehouden en op verzoek aan de inspecteur worden getoond.
- Een samenvatting van de gewijzigde wet moet in de fabriek worden opgehangen om gemakkelijk te kunnen worden gelezen.

Factory Act 1847: er werd een 10 uur durende werkdag geïntroduceerd.

The Factory and Workshop Act 1878:
- Nu is de fabriekscode van toepassing op alle transacties.
- Geen enkel kind onder de leeftijd van 10 mag worden ingezet in de fabrieken.
- Verplichte educatie voor kinderen tot 10 jaar oud.
- 10-14-jarigen konden maar een halve dag werken.
- Vrouwen moesten niet meer dan 56 uur per week werken.

Koningin Victoria maakte zich zorgen over het welzijn van weeskinderen, gewonde militairen en van slachtoffers van seksueel geweld.
Albert onderschatte Victoria’s intelligentie, uithoudingsvermogen en kracht. In de 19de eeuw dachten mannen dat vrouwen niet veel konden.

Prins Albert introduceerde in 1841 de kerstboom traditie. Albert gunde zichzelf geen rust en dat was niet bevorderlijk voor zijn gezondheid.
Albert kende helaas langdurige periodes van melancholie. Albert hield van tuinieren. In de late zomer of herfst trok het gezin naar Balmoral
in Schotland. In Schotland wandelden Victoria en Albert en Albert ging er graag jagen.

Victoria en haar familie reisden en werden op een ongekende schaal gezien, dankzij transportverbeteringen en andere technische veranderingen,
zoals de verspreiding van kranten en de uitvinding van fotografie. Victoria was de eerste regerende monarch die treinen gebruikte - ze maakte
haar eerste treinreis in 1842.

Met de actieve aanmoediging van Koningin Victoria bracht Prins Albert opdracht tot de administratie van The Royal Collection.
Hij regelde dat verwaarloosde foto's onderzocht en hersteld moesten worden en vooral de grote inventarisatie van koninklijke foto's begon.

Prins Albert besloot orde te brengen voor discipline in alles, van de dagindeling tot financiën en de paleizen.

Albert zorgde ervoor dat Victoria een vast dagritme kreeg: 9.00 uur ontbijt, daarna wandelen. Vervolgens samen tekenen en schrijven.
14.00 uur lunch, daarna gesprek met de premier. Vervolgens uitrijden in een ponyrijtuigje. Het diner is om 20.00 uur.

Albert zorgde dat de uitgaven minder werden. Daarmee kon Albert in een paar jaar tijd ene eigen huis kopen voor zijn familie op het eiland Wight.

Albert ontwierp samen met Thomas Cubitt op het eiland Wight het Osborne House. Prins Albert pakte de hachelijke staat aan van Victoria’s paleizen.
In 1844 liet Albert alle oude Hannoveriaanse emmer toiletten vervangen door moderne waterclosets. Ook wilde Albert dat er regels kwamen voor de bedienden.
Hof kleding werd verplicht. De goktafels verdwenen uit Windsor Castle.

In het midden van de 19e eeuw was de Theems zwart gekleurd. Dit kwam doordat het rioolwater van de waterclosets door grote smerige buizen naar de Theems
werd vervoerd. Op de overs kwam rioolafval te liggen die door kinderen van een jaar of acht werd verzameld om te verkopen. Mannen gingen in de riolen
bruikbare spullen zoeken. Er brak toen een grote cholera-epidemie uit en er moest een goed oplossing gezocht worden voor de Theems. In de 'Great Stink'
van 1858 was de vervuiling in de rivier zo extreem dat de zittingen van het Lagerhuis in Westminster moesten worden verlaten. Chloor doordrenkte gordijnen
hingen in de ramen van het Parlement in een poging de geur van de rivier te verhelpen, maar het mocht niet baten. Een gezamenlijke inspanning om het rioolwater
van de stad in bedwang te houden door massale rioleringssystemen aan de noord- en zuid rivierdijk aan te leggen, volgde, onder toezicht van ingenieur
Joseph Bazalgette. Ondertussen vonden vergelijkbare grote ondernemingen plaats om de watervoorziening te garanderen, met de aanleg van reservoirs en
pompstations aan de rivier ten westen van Londen, waardoor de kwaliteit van het water langzaam beter werd.

Als voorzitter van de Commissie voor Schone Kunsten droeg Prins Albert de hoofdverantwoordelijkheid voor de organisatie van
het schema voor de inrichting van het nieuwe Paleis van Westminster.

Aan de andere kant van de schaal van het harde leven van werkende mensen was de viering van technologische innovatie en de
expansie van handel en Britse belangen.


Foto: Roger Fenton (fotograaf) en Carl Haag (colourist) / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II


Foto: Roger Fenton (fotograaf) / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II


Foto: Roger Fenton (fotograaf) en Carl Haag (colourist) / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

Op 1 mei 1851 openden Albert, Victoria en haar dochter Vicky (Victoria) en Albert Edward de Great Exhibition / De Eerste Wereldtentoonstelling in het
Crystal Palace. Albert koos voor een felroze jurk voor Victoria om aan te trekken bij de tentoonstellingsopening, zodat ze zou opvallen in de mensenmassa.

Het bouwwerk werd in 7 maanden gebouwd door tweeduizend arbeiders. Het was een grote expositieruimte met grondstoffen, machines, fabricage, beeldhouwkunst
en schone kunsten en de beroemde Koh-i-Nûr-diamant. Het idee van deze Great Exhibition, met meer dan 100.000 tentoonstellingen uit de hele wereld, had Albert
al opgedaan toen hij als kind de jaarmarkten in Frankfurt bezocht. Koningin Victoria vond de katoen reinigingsmachines het meest indrukwekkend. Ook de
elektrische telegraaf had haar aandacht. De tentoonstelling was 5 ½ maand geopend. Victoria was zo gefascineerd door de prestatie van haar echtgenoot
dat ze de tentoonstelling bijna elke dag bijna drie maanden lang bezocht. Entree tickets waren cannily gevarieerd in prijs en varieerde van een topprijs
seizoenkaart van 3 guineas 'voor heren' - gelijk aan meer dan £ 2.000 vandaag - tot een dagkaart geprijsd op een shilling.

Voor haar, voor vele miljoenen mensen van Groot-Brittannië, die nooit naar het buitenland zouden reizen, was het een kans om de hele wereld in een dag te
bekijken. Tegen de tijd dat de tentoonstelling sloot, had het meer dan 6 miljoen bezoekers getrokken. Met het geld wat de tentoonstelling had opgebracht
liet Albert het Victoria & Albert Museum, The Royal Albert Hall, Museum of Natural History, het Imperial College en het Royal College of Music bouwen.


Foto: Eugene-Louis Lami / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

Het diepe gevoel voor en kennis van de prins voor muziek werd niet alleen teruggevonden in het maken van privémuziek - componeren, orgel bespelen
of zingen en pianospelen met Koningin Victoria - maar ook in zijn activiteiten als verlichte patroon van muziek. In 1840 werd Prins Albert benoemd tot
directeur van de concerten van oude muziek in Londen en toonde een brede en avontuurlijke smaak in het selecteren van muziek voor deze concerten en
voor die van de Philharmonic Society, waarbij de dirigenten Schubert, Schumann en Mendelssohn omvatten.

Prins Albert, die in 1847 als Kanselier van de Universiteit van Cambridge werd verkozen, speelde een grote rol in het herleven van de geest van het leren daar.
Geschokt door de beperktheid van het curriculum, hielp hij met het invoeren van zowel de Natuurwetenschappen Tripos en de Moral Science Tripos; en hij
stichtte de instelling die Imperial College in Londen zou worden, de eerste Britse universiteit die zich inzette voor wetenschappelijk onderzoek.

Prins Albert had ook interesse in alle aspecten van de legerorganisatie. Hij was het die het opzetten van een leger trainingskamp, een innovatie in Engeland
voorstelde. Hij drong er bij de hervorming van het leger op aan om de onvolkomenheden die door de Krimoorlog werden blootgesteld te overwinnen, en hij wilde
dat er een erkenningsmedaille werd ingevoerd voor extreme daden: The Victoria Cross. Door Florence Nigtingale’s bijdrage aan de medische zorg tijdens de
Krimoorlog (5 oktober 1853 – 30 maar 1856) zou de geschiedenis van de medische zorg in Groot-Brittannië en in de rest van de wereld een andere wending nemen.

Op 9 mei 1857 brak er in Brits-India een spontane opstand uit. Het was een wreed conflict tussen beide partijen.
In juli 1858 werd er een vredesakkoord gesloten.


Foto: John Jabez Edwin Mayall / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

Sarah Forbes Bonetta


Sarah Forbes Bonetta werd geboren in West-Afrika van de Yoruba-afkomst en werd gevangengenomen in 1848, op vijfjarige leeftijd, tijdens de Okeadon-oorlog.
King Gezo van Dahomy veroverde de stad Okeadon, offerde veel inwoners en leidde de rest weg in de slavernij.

Terwijl haar familie in de oorlog werd vermoord, als dochter van een Afrikaanse chef, werd Sarah in gevangenschap gehouden als een staatsgevangene,
hetzij om te worden gepresenteerd aan een belangrijke bezoeker, of om te worden opgeofferd bij de dood van een minister of ambtenaar om zijn
dienaar in de volgende wereld te worden.

In juni 1850 arriveerde kapitein Forbes aan boord van de Bonetta in Dahomey om te onderhandelen over de afschaffing van de slavenhandel.
Terwijl hij daar was, vroeg hij de koning om het kleine meisje als cadeau, of het nu voor zichzelf of namens de koningin was, is niet duidelijk.
Het verzoek werd ingewilligd en het kind werd naar Engeland gebracht met de namen van Forbes Bonetta, naar de kapitein en het schip.

Ze woonde eerst bij het gezin van kapitein Forbes en vervolgens werd ze op 9 november 1850 naar Windsor Castle gebracht en ontvangen door Koningin Victoria en
Prins Albert. De koningin betaalde voor Sarah om te worden opgeleid en zag haar meerdere keren in een tijdsbestek van een paar jaar. Sarah, een zeer
intelligent meisje, ontwikkelde een bepaald talent voor muziek. Ze huwde in 1862 en kreeg later een dochter, Victoria,
waarvan Koningin Victoria peetmoeder werd.


Foto: Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

Prins Albert overlijdt


Door de jaren heen heeft overwerk de gezondheid van Prins Albert ondermijnd en in de jaren 1850 werd hij steeds meer moe en kreeg hij last van
een slechte gezondheid. Rond het begin van het jaar 1861 was Alberts gezondheid erg slecht. Hij had chronische maagproblemen met hevige krampen.
Hij kon slecht kou verdragen en had vaak hoofdpijn, koorts, tandpijn en vooral slijmvliesontstekingen. Albert kon niet stoppen met werken en was
daardoor ook depressief. Verder had hij veel slapeloosheid. Ook werd hij steeds prikkelbaarder en werd hij erg passief. Hij kreeg gedachtes over dat
alles geen zin meer had in het leven. Op 2 december 1861 konden alleen opiaten de lethargische Albert nog verlichting brengen. Op 7 december 1861 was
Albert vaak onsamenhangend. Nadat hij steeds zwakker werd, werd hij ook steeds verwarder (delirium). De artsen goten om het half uur cognac door zijn
keel om zijn polsslag te versterken. Op 14 december 1861 lag Albert overdag badend in het zweet zweverig naar boven te kijken en reageerde hij op niemand.
Op 14 december 1861 om 22.50 uur is Prins Albert overleden aan buiktyfus in Windsor Castle met koningin Victoria en vijf van zijn kinderen aan zijn bed.

Op 23 december 1861 werd Prins Albert bijgezet in St George’s Chapel. Op 18 december 1862 werd Prins Albert bijgezet in Frogmore Mausoleum.
Victoria woonde de begrafenis van haar man niet bij.


Foto: Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

Foto van een close-up van de beeltenis van Prins Albert in het Koninklijke Mausoleum, Frogmore.
De prins is afgebeeld in de gewaden van de kousenband. Hij wordt liggend afgebeeld en het lijkt alsof hij slaapt.


Foto: William Bambridge / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

Foto van dochters van Koningin Victoria en Prins Albert gegroepeerd rond borstbeeld van hun vader. De dochters zijn gerangschikt,
van links naar rechts: Prinses Alice, Prinses Helena, Prinses Beatrice, Prinses Victoria van Pruisen en Prinses Louise.

Lange tijd waren de toenmalige artsen het oneens over de doodsoorzaak van Prins Albert. Koningin Victoria had geen autopsie laten toestaan.
De meeste artsen dachten aan buiktyfus of aan een darmperforatie. Andere artsen dachten weer aan darmkanker, maagzweer of gastronoom.
De meest recente theorie in 2011 door Helen Rappaport is dat het de ziekte van Crohn was, een darmontsteking die verergerd wordt door stress
en waarvan de symptomen overeenkomen met die van Prins Albert. Dat Albert tekenen van koorts vertoonde kan duiden op een verslechtering
van een chronische maagdarm-ontsteking, die zou ook zijn maagproblemen en tandpijn verklaren. De ziekte van Crohn werd pas in 1913 geïdentificeerd.

De dood van haar echtgenoot Albert op 14 december 1861 schokte haar zo dat in een hevige depressie terecht kwam. Haar scherpe terugtrekking uit het
openbare leven duurde meer dan tien jaar en was desastreus voor haar publieke imago. Alberts bezittingen en vertrekken werden precies zou gelaten als
ze waren toen hij nog leefde. Ook werd er net gedaan alsof hij er nog was: zijn overhemden, broeken en handschoenen werden elke dag klaargelegd in de
Blauwe Kamer. Het hele hof draaide om Victoria’s gevoelige staat: ze verklaarde Albert heilig. Er werden standbeelden van Prins Albert gemaakt.
Vooral op dagen als Pasen, Kerst, verjaardagen en andere gedenkdagen raakte Victoria overstuur van de afwezigheid van Albert. Victoria stelde voor het
hof twee jaar officiële rouw in. Daarna konden hofdames en haar dochters overstappen op halve ruw. Voor de rest van haar leven droeg Victoria zwart.
De koningin droeg ingetogen sieraden na de dood van prins Albert. Gitzwarte accessoires completeerden haar gebruikelijke rouwkleding.


Foto: Ghémar Frères / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II


Foto: John Jabez Edwin Mayall / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

In die tijd trok zich terug op haar buitenverblijven Osborne House, Balmoral Castle en Windsor Castle. Achter de paleisdeuren bleef ze werken.
Uit deze periode stamt de betiteling: “De weduwe van Windsor”.

De terugtrekking van de koningin van het openbare leven naar afzondering veroorzaakte grotere problemen. Mensen begonnen te veronderstellen
dat ze niet in staat was haar werk te doen. In de jaren na de dood van Albert leek het alsof ze verlamd raakte van verdriet.

Victoria verloor het vertrouwen om in het openbaar te verschijnen, zich terugtrekkend achter de muren van Windsor Castle tot de teleurstelling
en de toenemende minachting van haar onderdanen. Er waren zelfs oproepen voor de afschaffing van de monarchie. In de jaren die volgden,
hielpen twee mannen haar echter te herstellen.

Victoria was zo zwaar getroffen door Albert's dood dat haar artsen vreesden dat ze ernstig geestesziek was en dat haar
zelfopgelegde afzondering werd omschreven als 'bewijs van waanzin'.

Na verloop van tijd, door aandringen van haar familie en van Benjamin Disraeli, minister-president in 1868 en 1874-1880 hervatte ze geleidelijk haar taken.

In februari 1866 opende Victoria sinds Alberts dood weer het parlement.
Op 27 februari 1872 was Victoria bij een dankdienst aanwezig voor het herstel van haar zoon Albert Edward.

John Brown


In de winter van 1864 werd de Schotse helper John Brown(8-12- 1826) gevraagd of hij voor de koningin kon zorgen en kam zo in de hofhouding terecht.
Ze beschreef zijn constante aanwezigheid als 'een echte troost'. Brown behandelde haar vriendelijk maar krachtig, als een vrouw in plaats van als
een vorst en langzaam hielp hij haar herstellen van haar intense verdriet. Zijn invloed op de koningin maakte hem zeer impopulair binnen het
koninklijk huis, dat Victoria negeerde. Er werd geroddeld dat hij meer was dan alleen haar beste vriend. John Brown hield van drinken. John Brown
heeft de trouwring van zijn moeder aan Koningin Victoria gegeven. De Koninklijke familie heeft alles wat met John Brown te maken had vernietigd,
niet alleen na haar dood maar ook tijdens haar leven. Op 29 februari 1862 toen Victoria op weg was naar Buckingham Palace werd Victoria opnieuw beschoten.
John Brown heeft toen snel gereageerd en zo het leven van de koningin gered. John Brown overleed op 27 maart 1883.


Foto: Dudley Charles Fitzgerald, 24th Baron de Ros / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

Foto van van links naar rechts, Prinses Alice, Prins Leopold op Topsy de pony, Prinses Louise, John Brown en Prinses Helena.
Foto genomen voor kasteel Balmoral.


Foto: Hughes & Mullins en George Washington Wilson / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II


Foto: Hills & Saunders / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II


Foto: Sir Edwin Landseer / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

Regeerperiode Victoria na overlijden Prins Albert


In het buitenlands beleid werd de invloed van Koningin Victoria tijdens de midden jaren van haar regering algemeen gebruikt om vrede en verzoening
te ondersteunen. In 1864 raadde Victoria haar ministers aan niet in te grijpen in de Pruisen-Denemarken oorlog, en haar brief aan de Duitse keizer
Wilhelm I (zijn zoon Friedrich was gehuwd met haar dochter Victoria) in 1875 geholpen om een tweede Frans-Duitse oorlog af te wenden.

Over de oostelijke kwestie in de jaren 1870 - de kwestie van het Britse beleid ten aanzien van het dalende Turkse imperium in Europa - geloofde Victoria
(in tegenstelling tot Gladstone) dat Groot-Brittannië, terwijl hij aandrong op noodzakelijke hervormingen, zou de Turkse hegemonie moeten handhaven als
een bolwerk van stabiliteit tegen Rusland, en tweevleugelig blijven in een tijd waarin Groot-Brittannië betrokken zou kunnen zijn bij oorlog.

In het laatste deel van haar leven, werd de koningin het bijzonder betrokken bij het bevorderen van de uitbreiding van het Rijk, tot aan het einde
van de regeerperiode het bedekt meer dan een vijfde van 's werelds landmassa, met inbegrip van het geheel van het Indiase subcontinent, grote delen
van Afrika en kolonies in het Caribisch gebied. De winst van het Britse Rijk vertegenwoordigde echter een vreselijk verlies voor andere naties en volkeren,
en tegen het einde van Victoria's heerschappij was haar imperium bijna constant in oorlog.

Tussen 1815 en 1914 werden ongeveer 10 miljoen vierkante mijl en 400 miljoen mensen toegevoegd aan het Britse rijk,
totdat bijna één op de vier mensen op aarde onder koloniaal bestuur stond.

Victoria werd op 1 mei 1876 tot keizerin van India gekroond, hoewel haar betrokkenheid jaren daarvoor al was begonnen. Tegen 1840 was ze ontzet
door het gedrag van de East India Company, die de Britse gebieden in India bestuurde. In 1856 schreef ze: "Ik heb altijd medelijden met die arme
afgezette Indiase prinsen." Hoewel ze gefascineerd was door alles wat Indiaas was, heeft ze het land nooit bezocht, wat misschien de reden was
waarom ze het mogelijk vond haar ogen te sluiten voor wat onaangename feiten. Ze was bijvoorbeeld blij om de Koh-i-Nûr-diamant te dragen,
die in 1842 door de Britten werd gegrepen tijdens de Anglo-Sikh-oorlogen.


Foto: Penny Illustrated Paper (publisher) / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II


Foto: W & D Downey / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II


Foto: W & D Downey / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

Tijdens de lange regering van Victoria is de directe politieke macht van het staatshoofd verwijderd. Een reeks handelingen verbreed de sociale en
economische basis van de kiezers. Deze handelingen omvatten de Tweede Hervormingswet van 1867; de invoering van de geheime stemming in 1872, waardoor
het onmogelijk was om de kiezers door omkoping of intimidatie te onderdrukken; en de Vertegenwoordiging van de Wet Volkeren van 1884 - alle huishoudens
en meer permanente gasten in de accommodatie ter waarde van ten minste £ 10 per jaar, en de bewoners van het land ter waarde van £ 10 per jaar, waren
stemgerechtigd. Ondanks deze daling in de macht van het staatshoofd, toonde Victoria aan dat een monarch die een hoog niveau van prestige had en die
bereid was om de details van het politieke leven te beheersen, een belangrijke invloed zou kunnen uitoefenen.


Foto: W & D Downey / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

De Second Married Woman’s Property Act van 1882 gaf echtgenotes eigen rechten: ze konden eigendom bezitten, erven en pachten en zichzelf
vertegenwoordigen in rechtbanken. Geleidelijk kregen ze ook meer rechten na een echtscheiding om voor hun kinderen te zorgen.

Het was tijdens het bewind van Victoria’s regering dat de moderne ideeën van de constitutionele monarch, wiens rol was boven de politieke
partijen te blijven, begon te ontwikkelen. Maar Victoria zelf was niet altijd niet-partijdig en zo nam ze de gelegenheid om haar meningen,
soms zeer krachtig, in privé sfeer te geven.

Na de Tweede Hervormingswet van 1867, en de groei van het twee partijdig (Liberale en Conservatieve) systeem, daalde de macht van Koningin Victoria.
Haar vrijheid om te kiezen welk individu het premierschap zou bezetten, werd steeds meer beperkt.

In 1880 probeerde Victoria, zonder succes, William Gladstone geen premier te laten worden. Zij had de voorkeur gegeven aan Marquess of Hartington,
een andere staatsman van de liberale partij, die net de algemene verkiezingen had gewonnen. Koningin Victoria heeft haar zin niet gekregen.

Op 2 maart 1882 was er weer een gek die kogels op Victoria afvuurde.

Hoewel zij in sommige opzichten - zoals toen veel mensen tegen stemrecht voor vrouwen stonden - sociale kwesties had, heeft zij de voorkeur gegeven
aan maatregelen ter verbetering van het lot van de armen, zoals de Royal Commission on Housing. Zij steunde ook veel liefdadigheidsinstellingen
die betrokken zijn bij onderwijs, ziekenhuizen en andere gebieden.


Foto: Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II


Foto: Hills & Saunders / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

Het prachtige gouden jubileum van de koningin in 1887, en nog meer prachtige diamanten jubileums in 1897, hielpen haar populariteit te herstellen
na haar terugtrekking uit het openbare zicht na de dood van Albert. De opwinding rond de vieringen in 1887 bracht haar imago opnieuw tot bloei,
maar ze kon haar privé verdriet niet vergeten, door te schrijven: 'De dag is gekomen en ik ben alleen'.


Foto: Walery, 164 Regent St, London / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

De Koninklijke Orde van Victoria (Engels: Royal Victorian Order) werd op 21 april 1896 door Koningin Victoria van het Verenigd Koninkrijk
ingesteld als huisorde. De Britse regering heeft geen zeggenschap over de orde die wordt verleend voor "persoonlijke diensten aan de soeverein",
al is de Koning/Koniningin, de soeverein van de orde, steeds gebonden aan zijn rol als constitutioneel Koning/Koningin. De orde speelt een rol
bij het belonen van de medewerkers van de koninklijke huishouding en de hofhouding en wordt vaak verleend bij staatsbezoeken. De orde kent een
soeverein, een grootmeester en vijf graden: Knight/Dame Grand Cross, Knight/Dame Commander, Commander, Lieutenant en Member. In 1936 werd de
orde ook voor dames opengesteld.

Ondanks haar verouderde leeftijd heeft Victoria haar werkzaamheden tot het einde vervuld - met inbegrip van een officieel bezoek aan Dublin in 1900.
De Boeren oorlog in Zuid-Afrika overschaduwde het einde van haar regering. Zoals in de Krimoorlog bijna een halve eeuw eerder, heeft Victoria haar
troepen herzien en ziekenhuizen bezocht. Ze bleef onverschrokken door de oorlog en zie hierover:
"We zijn niet geïnteresseerd in de mogelijkheden van nederlaag; ze bestaan niet."

Abdul Karim


De Munshi Abdul Karim (1863 – 1909) ging in 1887 de dienst van koningin Victoria in als haar persoonlijke Indiase dienaar. Munshi betekent
schrijver of secretaris en was de titel die werd gebruikt in Brits India voor docenten of secretaresses in de moedertaal. In 1888 werd hij
de officiële Indiase secretaris van de koningin. Hij leerde haar Hindi en zij beschouwde hem als 'een perfecte heer'. Net als John Brown
trok Karim jaloezie en vooroordelen aan, vooral vanwege zijn 'lage' sociale achtergrond. Bij zijn toetreding tot de troon stuurde Edward VII
de Munshi echter terug naar India. Hij kreeg een pensioen in 1901 en stierf in Agra.


Foto: Hughes & Mullins / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II


Foto: Robert Milne / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

Koningin Victoria zit aan een gedekte tafel, terwijl Abdul Karim (1863-1909), ook wel bekend als de Munshi, achter de tafel staat en naar buiten kijkt.
Hoofddeuren open met gordijnen die over venster op achtergrond worden getrokken. Hond zit aan de voeten van Koningin Victoria.


Foto: Rudolf Swoboda / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

Diamanten regeringsjubileum


Tegen 1897 had Koningin Victoria meer vertrouwen in de genegenheid van het volk voor zichzelf en voor de monarchie; ze werd gezien als
de 'grootmoeder' van de natie. Victoria stuurde een telegraafbericht naar de wereld en bedankte haar volk voor hun loyaliteit: 'Vanuit
mijn hart dank ik mijn geliefde mensen. Moge God hen zegenen! 'Ze ontving duizenden felicitaties van over de hele wereld.

In 1897 vierde Victoria haar 60 jarig regeringsjubileum. Een dankdienst werd toen buiten St. Paul’s Cathedral gehouden zodat ze in haar
rijtuig kon blijven zitten omdat ze invalide was geworden. De wereld was ingrijpend veranderd. Ze zag de opkomst van de spoorwegen,
de stoomschepen, de telegraaf, de telefoon, de naaimachine, elektrisch licht, de schrijfmachine, fotografie en nog veel meer.


Foto: Gustav Mullins / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II


Foto: William Egley en Heinrich von Angeli / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II


Foto: Gunn & Stuart / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II


Foto: Robert Milne / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

In 2012 werd deze website geopend over Koningin Victoria: http://www.queen-victorias-scrapbook.org/index.html


Foto: Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

Overlijden Koningin Victoria


Op 29 oktober 1900 bezocht dokter Reid Victoria op en stelde vast dat ze een depressie had. Op 10 november 1900 had ze alle eetlust verloren.
In december 1900 kon Victoria alleen maar bouillon en melk drinken. Haar overlevende jurken uit deze periode onthullen aanpassingen om een
osteoartritische bult op haar bovenrug te accommoderen. Dokter Reid bracht haar met opiaten tot rust. Ze werd grondig onderzocht en artsen
ontdekten dat ze een verzwakte baarmoeder en een ventrale hernia had. Hoewel ze bijna blind was, bleef ze schrijven in haar dagboek. De laatste
vermelding dateert van 13 januari 1901, voordat haar kracht haar begon te verlaten. Hierna begon ze bezoekers niet meer te herkennen.
Op 21 januari 1901 om 18.00 uur had Victoria nog even een heldere geest. Toen haar leven ebde, rende haar eerste kleinzoon, Keizer Wilhelm II,
Koning van Pruisen, uit Duitsland om aan haar zijde te staan. Ze stierf in zijn armen, op 22 januari in Osborne House, Isle of Wight.

Het lichaam van de koningin werd teruggebracht naar Londen en de menigte drukte de straten in terwijl haar begrafenisstoet op weg
was naar haar laatste rustplaats, St George's Chapel, Windsor. Zij werd bijgezet op 4 februari 1901 in het Frogmore Mausoleum.
Victoria had 63 jaar, zeven maanden en twee dagen geregeerd. Haar oudste zoon volgde haar op als Edward VII.

Victoria had gevraagd om bepaalde items naast haar in haar kist te plaatsen, waaronder ringen, medaillons, afgietsels van de kinderhanden en Albert's kamerjas.
Ze vroeg ook aan haar vertrouwde koninklijke dokter om een foto van John Brown en een lok van zijn haar in haar linkerhand te verbergen.


Foto: Croydon: Bender & Lewis / Royal Collection Trust / © Her Majesty Queen Elizabeth II

De erfenis van Koningin Victoria:


Victoria geloofde nooit dat zij de beste persoon was voor de taak van koningin, zoals veel van haar tijdgenoten vond ze
dat mannen de beste monarchen maakten, maar ze bracht vasthoudendheid en een zekere excentriciteit aan de taak.

Tegen de tijd van haar diamanten jubileum, in 1897, kon niemand eraan twijfelen dat een vrouw kon regeren.

Haar voortdurende aanwezigheid tijdens zo'n periode van intense periode van technologische, economische en sociale
verandering had ertoe bijgedragen dat de monarchie centraal stond in de identiteit van de natie.

Het is dankzij Koningin Victoria dat we kunnen genieten van een bezoek aan haar geboorteplaats van Kensington Palace, dat ze in 1899 voor het publiek opende.

De kamers waarin ze opgroeide, bieden een fascinerende blik in haar vroegere leven. Het beeld van haar, gemaakt door haar dochter
Prinses Louise en onthuld in 1893, staat nog steeds buiten het paleis.

Victoria had Hampton Court, een paleis waarin ze nooit woonde, al in 1839 geopend voor bezoekers.

Veel Victorianen bewonderden het bewind van hun koningin vanwege haar stabiele regering thuis, en een enorme expansie in het buitenland.
Sindsdien hebben haar afstammelingen, en de afstammelingen van haar onderdanen, het gevoel gehad dat de regering van Victoria een tijd
was waarin Groot-Brittannië echt geweldig was.

Maar historici van vandaag zijn veel sneller in staat om de kosten van die 'grootheid' te tellen, vooral voor de niet-Britse onderdanen van het rijk.

Grootmoeder van Europa:


Victoria had ook gehoopt, via de huwelijken van haar kinderen naar de andere koninklijke families van Europa, om een netwerk van allianties te creëren
die Europa vreedzaam zouden houden. Tussen hen gaven haar kinderen haar 42 kleinkinderen, en rond de eeuwwisseling waren haar kleinkinderen op de troon
van Denemarken, Griekenland, Noorwegen, Duitsland, Roemenië, Rusland en Spanje. Dit was een strategie die tot mislukken gedoemd was, en het was Victoria's
eigen kleinzoon, Keizer Wilhelm II, die Duitsland leidde in 1914 tegen Groot-Brittannië.

Postzegels ter ere van 200ste geboorte dag van Koningin Victoria


Royal Mail, de officiële Britse Post heeft op 24 mei 2019 speciale postzegels uitgebracht ter ere van de 200ste geboorte dag.

Van prinses tot keizerin ... deze prachtige speciale postzegels van geven het leven van Koningin Victoria weer op de 200e verjaardag van haar geboorte.


Foto: https://www.instagram.com/royalmailofficial/


Foto: https://www.instagram.com/royalmailofficial/


Foto: https://www.instagram.com/royalmailofficial/


Foto: https://www.instagram.com/royalmailofficial/


Foto: https://www.instagram.com/royalmailofficial/


Foto: https://www.instagram.com/royalmailofficial/

Prinses Eugenie brengt ode aan Koningin Victoria


24 mei 2019 markeert het 200-jarig jubileum van de geboorte van koningin Victoria (1819-1901).
Ze regeerde bijna 64 jaar en ik ben er erg trots dat ik naar haar vernoemd ben.

De eerste afbeelding is een portret van Koningin Victoria van Franz Xaver Winterhalter (1805-1873) van de Royal Collection Trust.
De tweede is van Emily Blunt en Rupert Friend, die Victoria en Albert speelden in The Young Victoria (2009) - een film geproduceerd door Sarah, Duchess of York.


Foto: https://www.instagram.com/princesseugenie/


Foto: https://www.instagram.com/princesseugenie/

Jenna Coleman brengt ode aan Koningin Victoria


Hartelijk gefeliciteerd mevrouw Queen Victoria 200 years.

Victoria is een Britse tv-dramaserie vanaf 2016 tot heden, gemaakt en hoofdzakelijk geschreven door Daisy Goodwin,
met Jenna Coleman in de hoofdrol als Koningin Victoria.


Foto: https://www.instagram.com/jenna_coleman_/


Foto: https://www.facebook.com/VictoriaSeries/


Foto: https://www.facebook.com/VictoriaSeries/


Foto: https://www.facebook.com/VictoriaSeries/


Foto: https://www.facebook.com/pg/masterpiecepbs/


Foto: https://www.facebook.com/pg/masterpiecepbs/


Foto: https://www.facebook.com/pg/masterpiecepbs/


Foto: https://www.facebook.com/pg/masterpiecepbs/


Foto: https://www.facebook.com/pg/masterpiecepbs/


Foto: https://www.facebook.com/pg/masterpiecepbs/

Jenna Coleman bereidt zich voor op een scène op de set van Victoria, Seizoen 2.


Foto: https://www.facebook.com/pg/masterpiecepbs/

Tom Hughes bereidt zich voor op een scène met kaarslicht op de set van Victoria, seizoen 2.


Foto: https://www.facebook.com/pg/masterpiecepbs/

Jenna Coleman deelt een scène met een van de kleinste castleden op de set van Victoria, seizoen 2!


Foto: https://www.facebook.com/pg/masterpiecepbs/


Foto: https://www.facebook.com/pg/masterpiecepbs/


Foto: https://www.facebook.com/pg/masterpiecepbs/


Foto: https://www.facebook.com/pg/masterpiecepbs/


Foto: https://www.facebook.com/pg/masterpiecepbs/


Foto: https://www.instagram.com/jenna_coleman_/

Tessy Antony, de Nassau brengt ode aan Koningin Victoria


Op 27 mei 2019 deelde Tessy Antony, de Nassau deze prachtige foto op haar Instagram ter ere van Koningin Victoria.


Foto: https://www.instagram.com/tessy_from_luxembourg/

Bezoek aan Kensington Palace


Op 1 september 2018 bracht ik een bezoek aan Kensington Palace, de plek waar Koningin Victoria is geboren en waar ze opgroeide.
Meer over het bezoek kunt u zien op de pagina: https://koningsfan.nl/buitenlandse-uitstapjes.html













































































































































Standbeeld voor Buckingham Palace


Op 30 augustus 2018 bezocht ik Buckingham Palace. Op het plein voor Buckingham Palace staat een reusachtig standbeeld van Koningin Victoria.









De informatie over Koningin Victoria is afkomstig van:


- https://www.royal.uk/queen-victoria
- https://www.royal.uk/prince-albert
- https://www.hrp.org.uk/kensington-palace/history-and-stories/queen-victoria/

Victoria, koningin, Een intieme biografie van de vrouw die een wereldrijk regeerde
Schrijver: Julia Baird, http://juliabaird.me/, isbn: 9789046821794


Copyright © 2006-2019 https://koningsfan.nl/


Homepage